Jelle Reumer

WETENSCHAP & COMMUNICATIE

Thoreau op Tiengemeten, deel 1

Een tijdje ben ik uit de lucht geweest, verhuisd van 010 naar 030, wat gereisd, maar nu ben ik neergestreken op Tiengemeten, om er op uitnodiging van de Vereniging Natuurmonumenten gedurende zes weken te werken aan een boek over de Amerikaanse natuurvorser en schrijver Henry David Thoreau. Daarover in volgende blogs meer.

Nederland heeft zes eilanden die permanent bewoond zijn. Vijf daarvan zijn Waddeneilanden, de zesde en kleinste is Tiengemeten in het Haringvliet. Dankzij Natuurmonumenten mag ik daar zes weken vertoeven om aan de bundel te werken, omringd door het puikje van de Nederlandse fauna waaronder de noordse woelmuis, zeearenden en een bever. Tiengemeten is nog een echt eiland met een pontje. Goeree-Overflakkee, Schouwen-Duiveland en Noord-Beveland zijn met bruggen en dammen vastgeniet en feitelijk deel van het vasteland geworden, eraan vastgeknoopt met waterstaatskunstwerken als infrastructurele scheepstrossen die lijken te voorkomen dat de eilanden richting Noordzee afdrijven en over de einder verdwijnen. Nee, dan Tiengemeten, dat is nog echt een eiland. Tussen 10 en 17 uur lopen er dagjesmensen op het eiland, waarvan de meesten overigens het centrale ‘dorpje’ rond het bezoekerscentrum, het pannenkoekenrestaurant, de modderspeeltuin en de twee museumpjes niet verlaten. Na vijven is het slechts rust dat heerimg_1834st. De stilte is dan oorverdovend, vooral wanneer tegen zonsondergang de wind gaat liggen en de vogels zwijgen. Je kunt dan de koeien (er wonen hier honderd harige hooglanders) horen grazen.

 

En het weer helpt ook enorm mee. Voorlopig weet de zomer niet van wijken. ’s Morgens zitten de atalanta’s zich op te warmen in de ochtendzon. Dat doe ikzelf trouwens ook graag. En daarna lekker een paar uur schrijven.

Advertenties

Reacties zijn gesloten.